Wat als alles anders gaat dan gedacht?


Rond maart wist ik zeker wat ik wilde doen. Ik ging mijn vwo diploma halen om vervolgens met al mijn spullen te verhuizen naar Nijmegen om daar Business Administration te studeren aan de Radboud Universiteit. Ik was een soort van verliefd geworden op de stad en was echt klaar voor het studenten leven. Stiekem had ik al dromen over hoe ik mijn kamer wilde inrichten, over dingen die ik wilde kopen, mensen die ik wilde ontmoeten en zo gaat het lijstje nog wel even door. Maar wat als alles opeens anders gaat dan gedacht?



14 Juni was het eindelijk dan zo ver, de examenuitslag. Ik ging de avond van te voren naar bed met een best wel lekker gevoel. "Dit kan je zomaar gewoon gelukt zijn Floor", zei ik tegen mezelf voordat ik in slaap viel. Toch werd ik een beetje vreemd wakker, ik was niet meer zo zeker van mezelf en had er eigenlijk ook al helemaal geen zin meer in. We moesten uiteindelijk wachten tot dat het na 13.00u was, dan gingen ze eindelijk bellen. Ik weet nog heel goed het moment dat ik het nummer van mijn mentor op mijn Iphone zag verschijnen. Heel voorzichtig nam ik op en probeerde ondertussen mijn vriendinnen op de hoogte te houden van wat er gebeurde. "Hoi Floor, ik heb niet zo goed nieuws", dat was de zin waarmee mijn mentor het gesprek begon. Eerlijk gezegd niet echt iets waar ik me op voorbereid had. Het bleek dat ik 3 vijven had op mijn eindlijst (5,4 biologie, 5,2 wiskunde en een 5,1 voor Duits), daartegenover had ik maar 1 zeven (wat eigenlijk een 8 had moeten zijn maar dat verhaal zal ik jullie besparen). Om te slagen zou ik dus mijn biologie moeten herkansen, als ik mijn 8 gehad zou hebben had ik een 5,2 moeten halen. Doordat daar ergens iets fout gegaan was, moest ik opeens een 7,2 halen. Eerlijk, ik heb me nog nooit zo hopeloos gevoeld. Ik heb namelijk nog nooit hoger gehaald dan een 6,9 voor biologie. 

Na op school te zijn geweest, met al die leraren die zeggen: "Ohh maar meis je haalt wel een 7,2". Geloof mij, op dat (eigenlijk elk) moment is het wel het laatst wat je wil horen. Uiteindelijk hebben mijn ouders en ik besloten om een herkansingsexamencursus te gaan doen. Ik ging vier dagen naar leiden en mijn examen zou dan 2 dagen later zijn. Die vier dagen hebben mij letterlijk gesloopt, het was 10 uur op een dag alleen maar biologie. Ik ging met een best wel prima gevoel uiteindelijk mijn examen in. Ik had me er al op voorbereid dat ik nooit een 7,2 zou halen, maar op z'n minst een voldoende moest echt wel lukken. Maar hoe tof zou het toch zijn als ik wel die 7,2 haalde. Zelfs tijdens mijn examen had ik dat gevoel nog, tot dat ik de antwoorden ging nakijken online. Ik had uiteindelijk nog lager dan ik voor mijn eerste examen had, daar had ik namelijk een 5,0 voor en nu maar een 4,5. Heel wat euro's verspild aan zo'n poepcursus die garanderen dat je ongeveer 1,5 punt hoger haalt en ik had rustig 0,5 lager. Ik voel me nog steeds ontzettend schuldig voor al het geld dat i heb verprutst door die herkansingscursus. Maar goed, dat moeten we maar allemaal gewoon vergeten, gebeurt is gebeurt. 

Toen zat ik 30 juni op school bij mijn decaan. "Hey Floor, je hebt twee keuzes: het hele jaar opnieuw hier op school of (een aantal) vakken via de Vavo". Een ding wist ik meer dan zeker, ik wilde echt niet nog een jaar op die school rondlopen. Niet dat ik er een slechte tijd gehad heb, ik heb er mijn beste vriendinnen ontmoet en zo ontzettend kut was het nou ook weer niet, maar de gedachte dat ik er nog een jaar moest rondlopen bezorgde me echt nachtmerries. Mijn decaan en ik hebben uiteindelijk besloten welke vakken dan handig zouden zijn om op de Vavo te gaan doen, dat zijn uiteindelijk biologie, wiskunde en aardrijkskunde geworden. 

Nu zit ik hier dan, dit te typen met nog geen enkel idee wat er aankomend (school)jaar gaat gebeuren. Morgen ga ik naar de open dag van de Vavo om te kijken hoe dat dan gaat en wat het precies allemaal inhoudt. Toch best wel ontzettend stom, want wat was ik graag gaan studeren en op mijzelf gaan wonen. Die leuke dingen moeten we nog maar een jaartje uitstellen, want helaas gaat niet alles zoals ik gedacht had. 

Liefs,
Floor

Reacties

  1. Ah wat ontzettend balen dat je gezakt bent! Dat is natuurlijk nooit leuk, zeker niet als je al zo'n leuk vooruitzicht had. Maar je studie wacht wel een jaartje en daarna kan je nog lang genoeg studeren. En, als Nijmeegse studente kan ik zeggen: het is inderdaad een leuke stad! Weet je meteen waarvoor je het allemaal doet :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja daar heb je ook wel helemaal gelijk in!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten